Dom z mozaikami Eretria

Dom z mozaikami należy do najcenniejszych odkryć archeologicznych na terenie miasta i stanowi wyjątkowo czytelny przykład hellenistycznej architektury mieszkalnej. Obiekt datowany na IV–III wiek p.n.e. usytuowany był w granicach starożytnej Eretrii – jednego z najważniejszych ośrodków politycznych, gospodarczych i kulturalnych Eubei. Rezydencja miała wyraźnie arystokratyczny charakter i najpewniej należała do bogatej, wpływowej rodziny miejskiej, co potwierdza zarówno jej skala, jak i jakość wykonania. Budynek wzniesiono na planie zbliżonym do prostokąta, z centralnym dziedzińcem typu perystylowego, który pełnił funkcję organizującą całe założenie. Wokół dziedzińca rozmieszczono pomieszczenia o zróżnicowanym przeznaczeniu – od prywatnych przestrzeni mieszkalnych po sale o charakterze reprezentacyjnym, służące przyjmowaniu gości i manifestowaniu statusu właścicieli. Taki układ przestrzenny odzwierciedla zarówno potrzeby codziennego życia, jak i społeczne aspiracje elit hellenistycznych. Największą wartość i rozpoznawalność obiektu zapewniają jednak znakomicie zachowane mozaiki podłogowe, od których pochodzi jego współczesna nazwa. Ich wysoki poziom artystyczny, staranność wykonania oraz bogactwo motywów dekoracyjnych nie tylko świadczą o zamożności mieszkańców, lecz także dostarczają cennych informacji o estetyce, symbolice i warsztacie artystycznym epoki hellenistycznej. Dom z mozaikami jest zatem nie tylko zabytkiem architektury, lecz również ważnym źródłem do badań nad kulturą materialną i stylem życia starożytnej Eretrii.