Igreja do Corpo Santo Lisboa

Dawny klasztor, hospicjum i szkoła Corpo Santo, ostatecznie założona w Largo o tej samej nazwie w 1659 roku. Fasada kościoła, ograniczona potrójnymi gigantycznymi pilastrami w narożach, wyznaczona na osi środkowej portalem wejściowym w połączeniu z duże górne okno, schemat bardzo powszechny w portugalskiej architekturze sakralnej z XVI i XVII wieku, zwieńczone jest trójkątnym frontonem, na którym tympanon znajduje się godło zakonu. Wewnątrz nawę, o planie ośmiokąta wpisanego w prostokąt, nie ujawniający się na zewnątrz, przykrywa rzadka w okresie baroku półkulista kopuła, zwieńczona clerestorium. W kaplicy głównej, na rzucie prostokąta, przekrytej sklepieniem kolebkowym z bocznymi przetłoczeniami, na elewacjach znajdują się znakomite XVIII-wieczne wizerunki Nossa Senhora do Rosário, S. Domingos de Gusmão i S. Pedro Gonçalves. Wszystkie 7 ołtarzy tworzących świątynię są wykonane z kamienia.