Kościół pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie

Kościół pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie to zabytkowa świątynia sięgająca XIII wieku, która przeszła fascynującą historię: od gotyckiego klasztoru dominikanów, przez okres reformacji, po barokowo-klasycystyczną odbudowę i obecny kształt. Wnętrze pełne jest artystycznych skarbów – ołtarzy, kaplic, nagrobków i epitafiów – a miejsce to łączy w sobie znaczenie sakralne, artystyczne i historyczne Świątynia powstała w XIII wieku jako gotycki kościół, ufundowany przez książąt opolskich i raciborskich. Pierwotnie nosiła wezwanie Najświętszej Marii Panny i była administrowana przez zakon dominikanów. W latach 1544–1611 kościół znalazł się w rękach ewangelików, co wpisywało się w falę reformacji. W 1611 roku świątynia powróciła do dominikanów, choć klasztor nigdy nie odzyskał swej dawnej świetności. Ołtarz główny (1794–95) autorstwa Andreasa Kaspra Schweigla z Brna, ufundowany przez księcia Alberta; zwieńczony obrazem z 1858 roku, namalowanym w Wenecji i przedstawiającym św. Marię Magdalenę obmywającą stopy Jezusa. Ambona i chrzcielnica (1792), wykonane przez Jana Józefa Schuberta z Opawy, w stylu barokowo-klasycystycznym. Gotycki nagrobek księcia (Kazimierza II lub Przemysława I Noszaka), dzieło warsztatu Piotra Parlera – jedyny zachowany nagrobek z nekropolii Piastów cieszyńskich.