Ślęża

Tuż za Równiną Świdnicką i Wzgórzami Strzegomskimi, Niemczańsko-Strzelińskimi i Obniżeniem Podsudeckim, na wysokość 718 m n.p.m. wybija się Masyw Ślęży. Jest to najbardziej wysunięty na północ teren Przedgórza Sudeckiego. Masyw Ślęży bardzo wyraźnie wyróżnia się w krajobrazie, gdyż przewyższenie pomiędzy szczytem Ślęży, a otaczającymi go równinami wynosi około 500 m. Masyw przy dobrej pogodzie widoczny jest z wielu sudeckich szczytów i wrocławskich wieżowców. W Masywie Ślęży uwagę zwracają trzy główne kulminacje. Najbardziej znana i najczęściej odwiedzana przez turystów, to Ślęża z Wierzycą, Radunia – drugi co do wysokości szczyt masywu i Czerenica, która osiąga już tylko 481 m n.p.m.

Najczęściej występującą i najstarszą skałą w Masywie Ślęży jest ciemnozielone garbo, którego wiek szacowany jest na około 350 milionów lat. Występuje ona najwięcej w północnej części masywu wraz z amfibolitami. Natomiast południowa część zbudowana jest głównie z serpentynitów oraz granitów. Bogate złoża tych skał wykorzystywane są przez liczne kopalnie usytuowane wokół masywu Ślęży.

Masyw Ślęży to też bogata historia i wiele pamiątek z różnych okresów. Miejsce ze względu na występowanie wielu skał było od wieków eksploatowane. Było też miejscem kultu tutejszych mieszkańców. Od dawien dawna jest też celem wycieczek wielu turystów i mieszkańców Wrocławia. Istnieje tu dosyć dobra sieć znakowanych szlaków turystycznych, rowerowych i ścieżek archeologicznych. Na szczycie Ślęży działa schronisko, a wokół masywu powstałą dosyć duża baza noclegowo-gastronomiczna.