Torfowisko w Dźwiniaczu Górnym

Torfowisko Wysokie jest bardzo specyficzne zjawiskio przyrodnicze. Powstaje na terenie bezodpływowym i stanowi zamknięty świat, zasilany tylko przez opady atmosferyczne. Przykład takiego torfowiska mamy na terenach nieistniejącej wsi Dźwiniacz Górny. Przypuszczalny zasięg bieszczadzkich torfowisk, wskutek prowadzonej działalności człowieka uległ zmniejszeniu o 26%. Większość z torfowisk na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego była przesuszona przez prowadzone od połowy XIX wieku a nasilone w latach 60-tych i 70tych XX wieku melioracje. Grubość torfu w kopułach torfowisk wysokich wynosi od 1,0 do 7,4m (średnio 2-3m). Rozwojowi torfowisk sprzyja chłodny i wilgotny klimat, gdzie ponad 70% ze średniej sumy rocznych opadów na poziomie 1100 mm przypada na okres wegetacyjny. Torfowiska są również zasilane przez stabilne wypływy wód gruntowych.