Zabytkowy Ratusz w Gdańsku

Gdański Ratusz, wraz z Bazyliką Mariacką, to chyba jedna z największych i najbardziej charakterystycznych budowli gdańskiej starówki. Obecnie ratusz mieści Muzeum Historyczne Miasta Gdańska i znajduje się przy ulicy Długiej 46/47. Historia powstania obecnego ratusza sięga lat 1327–1336, lecz wtedy nie był to tak okazały budynek i zastąpił starszą siedzibę rajców miejskich prawdopodobnie z 1298 roku. Pierwsza duża rozbudowa budynku miała miejsce w 1378 roku i trwała 4 lata, a kolejna miała miejsce w latach 1454–1457. Kilka lat po tym, w 1486 roku przystąpiono do budowy wieży ratuszowej i ukończono ją 1488 r. W 1556 roku rausz uległ spaleniu w wyniku pożaru, który przyczynił się do przebudowy budynku na styl renesansowy. Prace remontowe zakończyły się ustawieniem pozłacanego posągu króla Zygmunta II Augusta na kopule wieży. Po II rozbiorze Polski, kiedy Gdańsk zajęty był przez Prusy budynek nadal pełnił swoją funkcję, a nawet był remontowany. Bez większego uszczerbku przetrwał też obie wojny światowe, jedynie podczas wyzwolenia w 1945 roku i bezpośredniego ostrzału przez Armię Czerwoną, pożar strawił hełm wieży i drewniane stropy, a mury dodatkowo ucierpiały od pocisków i bomb. Mało brakowało a ratusz został by rozebrany, jednak w 1946 roku ruszyła jego odbudowa. Po wielu latach odbudowy w 1970 roku budynek został przekazany miastu i muzeum. Obecnie wielokrotnie przebudowywana budowla odzwierciedla styl gotycko-renesansowy. Wnętrze dzieli się na kilka reprezentacyjnych pomieszczeń, najważniejsze z nich to sień, komora palowa, oraz biała i czerwona sala. Najważniejsza była sala biała, gdyż w niej odbywały się sądy, audiencje królewskie, ceremonie nadawania obywatelstwa, oraz podpisano tu większość międzynarodowych umów. Rada Miejska natomiast obradowała w sali czerwonej, a komorze palowej pobierano miejskie podatki.