Altes Elektrizitätswerk Cottbus

Stara elektrownia miejska, która powstała na przełomie wieków, została zbudowana w 1901 roku przez firmę Dyckerhoff and Widmann. W kwietniu 1903 r. uruchomiono pierwszą elektrownię miejską, która produkowała energię elektryczną z wykorzystaniem energii wodnej młyna miejskiego. W tym czasie E-Werk posiadał dwie turbiny wodne, dwie maszyny parowe i dwie kotły. Dwukrotne napięcie robocze 220 V dostarczane było przez sieć kablową o długości ok. 38 km. W tym czasie wiele osób w Cottbus było zainteresowanych tym, jak nowa technologia zwycięży i ​​jak zostanie zastąpione oświetlenie gazowe, które istniało od 40 lat. W 1904 roku Cottbus posiadało najnowocześniejszą elektrownię w Mark Brandenburgii. W ostatnim roku pełnej eksploatacji, 1913, do I wojny światowej, elektrownia wyprodukowała około 4 mln kilowatogodzin. Podjęto decyzję o budowie nowej elektrowni ale wykonanie i nowa budowa zostały uniemożliwione przez I wojnę światową, Wielki Kryzys i II wojnę światową. Wielkoskalowe elektrownie na węgiel brunatny z liniami napowietrznymi o napięciu 110 kilowoltów, które uczyniły powiat Cottbus głównym dostawcą energii w byłej NRD, ostatecznie przypieczętowały zamknięcie tego starego, tradycyjnego przedsiębiorstwa Cottbus. Wszystkie instalacje i urządzenia techniczne zostały zdemontowane i zezłomowane. Po zjednoczeniu dawna elektrownia stała się na krótko dużą dyskoteką, a dziś w przebudowanym w tym celu zabytkowym budynku mieści się Miejskie Muzeum Sztuki w Cottbus.