Base sous-marine de Brest

Base sous-marine de Brest, to Baza okrętów podwodnych w Brest to ogromny bunkier z czasów II wojny światowej, przeznaczony dla 1 i 9 flotylli U-Bootów Kriegsmarine. Chociaż baza okrętów podwodnych w Lorient jest większa dzięki trzem schronom (Kéroman I, II i III), bunkier w Brest jest największym, jaki kiedykolwiek zbudowano. Budowę, powierzoną organizacji Todt, rozpoczęto w 1941 roku i oficjalnie zakończono dnia13 maja 1942, po około 500 dniach. Pierwszy U-Boot przybył do Brest w sierpniu 1940 roku . To jest U-65 (typ IX-B). Od sierpnia 1940 do września 1944 w bazie stacjonują około 134 różne łodzie podwodne, a także dwa włoskie okręty podwodne i jeden japoński okręt podwodny . W szczytowym momencie bitwy o Atlantyk przebywa tu do 26 łodzi podwodnych. Te łodzie podwodne brały udział we wszystkich niemieckich kampaniach okrętów podwodnych, od północy do południa Atlantyku, aż po wybrzeża Ameryki. W czasie wojny baza okrętów podwodnych doznała łącznie 82 ataków ze strony RAF i USAAF . Lancastery z 617 Dywizjonu przeprowadzą trzy główne ataki powietrzne w dniach 5, 12 i13 sierpnia 1944. Podczas tych bombardowań osiem bomb Tallboy o masie 5443 kg trafiło w cel, a pięciu z nich udało się przebić gruby betonowy dach bunkra U, tworząc kratery o średnicy 5 metrów. Jednak uszkodzenia wewnątrz były powierzchowne i łodzie podwodne zostały nieuszkodzone. Miejsce to nadal wykorzystywane jest przez wojsko i nie ma możliwości zwiedzić U-bunkra.