Basílica Pontificia de San Miguel de Madrid

Bazylika ta znajduje się w sercu Habsburgów w Madrycie. Pomimo niewielkich rozmiarów jest jedną z najważniejszych budowli hiszpańskiego baroku, ze względu na unikalny wypukły kształt fasady, cechę rzadką w Hiszpanii i wyjątkową wśród barokowych budowli Madrytu. W 1984 r. została uznana za Pomnik Narodowy.

Zbudowana w latach 1739-1746 na rozkaz królowej Isabel de Farnesio, na miejscu dawnego kościoła parafialnego św. Justusa i św. Pasterza, pochodzącego z XIII wieku, a zburzonego pod koniec XVII wieku, bazylika przypomina kościół rzymski. Konstrukcja, która ma plan krzyża łacińskiego, została zaprojektowana przez włoskiego architekta Santiago Bonavię i ukończona przez Virgilio Rabaglio. Na szczególną uwagę zasługuje wypukła fasada zwieńczona dwiema wieżami z iglicami o orientalnych detalach i frontonem, który również jest wypukły. Wśród najbardziej znanych rzeźb kościoła znajduje się obraz Cristo de la Fe y del Perdón, dzieło rzeźbiarza Luisa Salvadora Carmony z XVIII wieku. Obraz ten pojawia się co roku w procesji Niedzieli Palmowej i jest pierwszym ze wszystkich obrazów, które będą paradowane podczas Wielkiego Tygodnia w Madrycie.

Od końca 1959 roku bazyliką administrują księża Opus Dei.