Bastion Wiktorii

Bastion Wiktorii to ufortyfikowana konstrukcja zaprojektowana przez Erika Dahlberga w Narwie w Estonii. Został zbudowany w latach 1683-1704. Bastion został zniszczony w 1704 roku podczas Wielkiej Wojny Północnej pomiędzy Szwecją a Rosją. Na początku XXI wieku, po całkowitym odrestaurowaniu, po raz kolejny został zwycięzcą i stał się jedną z głównych atrakcji turystycznych w okolicy, wabiąc każdego, kto chce posłuchać ekscytujących historii i poczuć pełnię mocy i potęgi bastionu. Wysokość frontowej ściany bastionu Victoria wynosi 16 metrów. Grubość muru wynosi ponad trzy metry. Bastion Wiktorii jest najpotężniejszym z siedmiu bastionów w Narwie, które zostały wzniesione zgodnie z planem E. Dahlbergha pod koniec XVII wieku. W korpusie bastionu znajdują się dwukondygnacyjne kazamaty o wysokości 2-3 metrów i szerokości 2 metrów. Dwukondygnacyjne kazamaty wzmacniały potęgę bastionu: działa na bastionie strzelały kulami armatnimi we wroga, a dodatkowo wróg był ostrzeliwany z armat i muszkietów w kazamatach. Jest oficjalnie wpisany na listę dziedzictwa kulturowego Estonii. W bastionie mieszka największa kolonia nietoperzy Narwy. Creative Commons: Khurmich, Anton Võlitok, Andrus Uuetalu