Bazylika Wniebowzięcia NMP w Rzeszowie

Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wraz z zespołem klasztornym bernardynów to jeden z najcenniejszych i najstarszych zespołów zabytkowych Rzeszowa. Jak głosi legenda w miejscu tym około 1513 roku objawiła się ubogiemu Jakubowi Matka Boska. Zaraz potem w miejscu objawienia wybudowano kapliczkę, a następnie drewniany kościółek. Dopiero z inicjatywy Mikołaja Spytki Ligęzy, właściciela Rzeszowa i gorliwego czciciela Maryi, w 1640 roku rozpoczęto budowę murowanej świątyni. Kościół pod opiekę wzięli bracia bernardyni, którzy funkcję tą pełnią do dziś. Nawracali oni prawosławnych mieszkańców miasta na katolicyzm. Wnętrza Bazyliki zdobione są przepięknymi freskami przedstawiającymi Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, które pochodzą z XVIII wieku. Sklepienie udekorowane zostało freskami przedstawiającymi wizerunki czterech Ewangelistów. Wyposażenie kościoła jest barokowe, natomiast najcenniejszym jego elementem jest drewniana figura Madonny z Dzieciątkiem, która powstała w kręgu krakowskiej szkoły Wita Stwosza. Początkowo znajdowała się w drewnianej kaplicy postawionej na miejscu objawienia. W prezbiterium kościoła znajduje się osiem alabastrowych pomników rodziny Ligęzów w postawie orantów. To najliczniejszy w Europie zbiór orantów wykonanych z tego minerału.