Biserica reformată din Lutiţa

Lutița (węg. Lutic, niem. Lutitz) to niewielka, malowniczo położona wieś w okręgu Harghita, znajdująca się w historycznym regionie Siedmiogrodu (Transylwanii) w Rumunii. Administracyjnie należy do gminy Săcel i zamieszkują ją przedstawiciele różnych grup etnicznych – przede wszystkim Węgrzy (głównie Szeklerzy), Rumuni oraz, w mniejszym stopniu, Niemcy siedmiogrodzcy (Sasi), którzy pozostawili trwały ślad w lokalnej architekturze i kulturze. Jednym z najcenniejszych zabytków miejscowości jest kościół ewangelicki – dawny kościół luterański Sasów siedmiogrodzkich. Stanowi on ważne świadectwo obecności niemieckiej społeczności protestanckiej w tym regionie. Został wzniesiony w stylu gotyckim, najprawdopodobniej w XIV lub XV wieku, choć można w nim dostrzec również wcześniejsze, romańskie elementy. Podobnie jak wiele innych świątyń w Transylwanii, pełnił także funkcję obronną – był otoczony murami i służył mieszkańcom jako schronienie w razie zagrożenia. Po masowej emigracji ludności niemieckiej po II wojnie światowej, kościół stopniowo popadał w ruinę. Obecnie jednak jest regularnie poddawany pracom konserwatorskim i objęty ochroną jako zabytek. Wnętrze świątyni zachowało wiele oryginalnych elementów, w tym późnogotycki ołtarz, emporę organową oraz kamienne portale.