Bunkier Linii Mołotowa, PROJEKT 8813 w Przemyślu

Na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939 r. III Rzesza i ZSRR wydały wyrok na państwo polskie. System umocnień granicznych nazwany współcześnie Linią Mołotowa, który powstał na terenie Polski był efektem zajęcia tych ziem przez wojska Armii Czerwonej. Przemyski Rejon Umocniony (P.R.U.), będąc ostatnią częścią całego systemu obrony Związku Radzieckiego przed zachodnim wrogiem jest podzielony na Punkty Oporu (P.O.). Łącznie P.R.U. posiada 99 schronów bojowych z 168 planowanych na długości 120 km. Jednym z najważniejszych P.O. był Przemyski mający uchronić most kolejowy w mieście jako jedyną drogę tranzytową pomiędzy Krakowem, a Lwowem. Przemyski P.O. wspierany był przez P.O. : Mielnów, Krasiczyn, Łuczyce, Siedliska i Medyka.

Kaponiera 8813 to jeden z 22 obiektów, które powstały w mieście w latach 1940-1941 wchodzących w skład P.O. Przemyśl. W konstrukcji schronów sowieckich można dopatrywać się podobieństwa. Obiekt ten jest jedyny z ponad 1000 ze względu na swoją budowę. Jest jedyną kaponierą jednokondygnacyjną.

Budowę schronu rozpoczęto dopiero pod koniec roku 1940 r. co przyczyniło się do nieukończenia obiektu przed Wielką Wojną Ojczyźnianą w 1941 r. Schron został wyposażony w 4 strzelnice. Dwie armaty kalibru 45 mm wz. 1934 typu 20K, sprzężone były z ckm wzór 1939 DS. kal. 7,62. oraz dwa ciężkie karabiny maszynowe wz. 1910/30 systemu Maxim kal. 7,62 mm. Na wyposażeniu były również karabiny maszynowe typu Diegtariowa DT wz. 1929 kal. 7,62 mm zamontowane w stanowiskach do obrony wejścia.