Castillo de Torija

Wysokie mury zaprojektowano tak, aby utrudnić atakującym wspinaczkę, a ich grubość wskazuje, że miejsce to zbudowano zanim artyleria stała się popularna. Szczególna jest duża wieża główna, niemal niezależna od pozostałych, która miała służyć jako twierdza ostatniego oporu. Jego pierwszym właścicielem, a prawdopodobnie także budowniczym, był XVI wiek. XIV, był Alonso Fernández Coronel. Jego następnym właścicielem miałby być kardynał Pedro González de Mendoza. Juan de Puelles, kapitan Nawarry, zdobył twierdzę w 1445 r. i kontynuował stamtąd nieustanne grabieże, docierając aż do Sigüenzy. Wojska arcybiskupa Toledo, Carrillo, i Iñigo Lópeza de Mendozy zdobyły ją dopiero w 1451 roku. W XIV wieku XIX zostało zajęte przez francuskie wojska generała Hugo – ojca powieściopisarza Victora Hugo – a później przez Juana Martína el Empecinado, który wysadził je w powietrze, pozostawiając w ruinie. Obecną renowację przeprowadzono w 1962 roku.