Cerkiew św. Marii Peribleptos Ochryda

Cerkiew św. Marii Peribleptos została wzniesiona w 1295 roku (lub w latach 1294/95) z inicjatywy bizantyjskiego dostojnika Progonosa Sgourosa. W czasach panowania osmańskiego, gdy główny kościół miasta został przekształcony w meczet, Peribleptos przejęła rolę katedry Ohrid Archdiocese, stając się najważniejszą świątynią chrześcijańską w mieście. W tym okresie do cerkwi przeniesiono również relikwie św. Klemensa z Ochrydy, co przyczyniło się do popularnej, współczesnej nazwy: „Św. Klemens”. Cerkiew stanowi znakomity przykład średniowiecznej architektury bizantyjskiej. W XIV wieku dobudowano boczne kaplice oraz krużganki, co świadczy o tym, że budowla była stopniowo rozbudowywana i dostosowywana do potrzeb rosnącej wspólnoty wiernych. Wnętrze Peribleptos wyróżnia się bogatymi freskami, których autorami byli mistrzowie bizantyjscy Michael Astrapas i Eutychios — jedne z ich pierwszych udokumentowanych dzieł, które ukazują zarówno kunszt malarski, jak i wyrafinowaną symbolikę religijną epoki. Cerkiew św. Marii Peribleptos nie jest jedynie zabytkiem architektury — to także świadectwo duchowego życia i kultu religijnego w średniowiecznej Ochrydzie. Jej monumentalna forma, subtelne zdobienia i zachowane freski pozwalają dziś lepiej zrozumieć zarówno artystyczne, jak i historyczne dziedzictwo regionu.