Cerkiew w Białowierzy

Cerkiew św. Mikołaja w Białowieży powstała z fundacji cara Aleksandra III i wzniesiono ją w latach 1894–1897. Budowla powstała w miejscu, gdzie stała XIX wieczna drewniana cerkiew, na szczęście nie zniszczono jej, tylko przeniesiono do wsi Trześcianka, gdzie funkcjonuje do dziś. Jako że Białowieża była ważna dla cara, gdyż posiadał tu swój pałac myśliwski, nową cerkiew nie wzniesiono z drewna jak większość na tym terenie, lecz z cegły, do której wyrobu sprowadzono Niemca aż z Górnego Śląska. Cerkiew bez większych zniszczeń przetrwała I wojnę światową, lecz w czasie II, została zbombardowana i poważnie uszkodzona. Jednak jej remont zaczęto i zakończono jeszcze w czasie trwania wojny. Kolejne prace remontowe poczyniono tuż po wojnie potem w latach 80 i 90. Ostatni poważniejszy remont świątynia przeszła w 2017 roku. Wewnątrz znajduje się jedyny w Polsce ikonostas z chińskiej porcelany. Cerkiew od 1969 roku wpisana jest na listę zabytków. Należy do dekanatu Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Jako ciekawostkę można dodać, że prawie bliźniacza świątynia znajduje się na Białorusi w Czyżewszczyźnie, z tą różnicą, że białoruska jest otynkowana.