Cerkiew w Smolniku

Cerkiew św. Michała Archanioła w Smolniku od 2013 roku wpisana jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ta bieszczadzka świątynia leży też na podkarpackim Szlaku Architektury Drewnianej. Położona jest w miejscowości Smolnik, nad Sanem. Pamiętajmy, że w Bieszczadach jest jeszcze inny Smolnik w Dolinie Osławy, więc wybierając się tu nie pomylmy miejscowości. Tutejsza cerkiew została wybudowana w 1791 roku i jest to typowy przykład cerkwi bojkowskiej. Warto dodać, że jest to czwarta cerkiew w Smolniku, poprzednie trzy unicestwiały pożary. Obecna cerkiew była remontowana w 1921 roku i w czasach współczesnych w latach 2004 - 2005. Jako cerkiew funkcjonowała do 1951 roku, gdyż po wojnie Smolnik znalazł się w granicach ZSRR i dopiero po wymianie ziem wrócił do Polski. Jednak wtedy ludność obrządku wschodniego została przesiedlona USRR i świątynia nie miała wiernych. Rozgrabiona i zdewastowana służyła jako magazyn, część wyposażenia udało się zdeponować w muzeum w Łańcucie. W końcu w 1973 roku cerkiew przekazano kościołowi rzymskokatolickiemu i taką rolę pełni do dziś. Cerkiew w Smolniku jest konstrukcją zrębową, trójdzielną krytą gontowymi dachami. Każda część świątyni przykryta jest czterospadowym dachem, zwieńczone są one niewielkimi cabulastymi kopułkami z krzyżami. Nie zachowało się oryginalne wyposażenie cerkwi, ikonostas został zniszczony, część ikon znajduje się obecnie w Muzeum Sztuki Ukraińskiej we Lwowie i w muzeum w Łańcucie. W Smolniku zachował się jedynie jest fragment polichromii przedstawiający kotarę podtrzymywaną przez anioły.