Cimetière de bateaux - Anse de Diben

11 marca 1997 r. był ogromny przypływ i wiatr, wtedy właśnie utknęły tu łodzie. Zamiast je zniszczyć, właściciel Kalinki Michel Rolland postanowił porzucić łodzie i pozwolić im się zestarzeć w tym miejscu. Właścicielem był rybak ze wsi, a Kalinka została zbudowana w 1965 roku przez jego brata Yanna ze stoczni. Łódź ważyła 49 ton i miała długość 16,5 metra. Stępkę Kalinki wykonano specjalnie z drewna wiązu, gdyż podobno ten rodzaj drewna jest odporny na działanie wody morskiej. Drewno pochodziło głównie z Carnoët w pięknej Vallée des Saints , znanej również jako Wyspa Wielkanocna Bretanii. Druga łódź, Etreom, została zbudowana w południowej Bretanii, niedaleko Guilvinec. Kalinka była używana jako łódź rybacka przez Michela Rollanda i innego brata Alaina. Nie łowiono za pomocą sieci, ale za pomocą lin z haczykami na dnie. W ten sposób łowiono głównie płaszczki, rekiny i kolenie. Łódź łowiła głównie na Kanale La Manche, ale także na Morzu Irlandzkim i Zatoce Biskajskiej, gdzie poławiano głównie tuńczyka. Według stoczniowca Yanna Rollanda łodzie nie są wrakami, ale należą do dziedzictwa Dibena. Opowiadają także po cichu historię minionych czasów, kiedy Le Diben miał jeszcze flotę składającą się z 90 rybaków. Kalinka była jak na swoje czasy łodzią nowoczesną, mimo że była wykonana z drewna. Kiedy w 1997 r. łodzie osiadły na mieliźnie, rozebrano je częściowo i usunięto silniki, aby nie wyrządzić szkody środowisku.