Église Saint-Pierre de Mâcon

Neoromański kościół Saint-Pierre w Mâcon, zbudowany w latach 1859-1865 i poświęcony przez Mgr de Marguerye, został zaprojektowany według planów architekta departamentalnego André Berthiera (1811-1873), ucznia Henriego Labrouste'a i współczesnego Eugène'owi Viollet-le-Duc (1814-1879). Budynek jest wzorem XIX-wiecznego historyzmu lub eklektyzmu. Kościół posiada trzykondygnacyjną neoromańską fasadę. Fasadę tworzą trzy półkoliste portale z tympanonami ozdobione płaskorzeźbami. Przekraczając ten ganek, wchodzimy do inspirowanej gotykiem nawy o sześciu przęsłach z żebrowanymi skrzyżowaniami. Łuki przęseł zwieńczone są triforium. Rzeźba kapiteli jest dziełem rzeźbiarza Mathieu Gautherona. Nawy boczne, otwierające się z każdej strony na sześć kaplic i pięć promienistych kaplic chóru, zostały ozdobione przez wielkich artystów tamtych czasów, takich jak malarz-dekorator Jean-Baptiste Beuchot, Édouard Krug, Victor Bussière oraz mistrz -paryski szklarz Édouard Didron (1836-1902). Wnętrze kościoła zawiera piękne dzieła z XVII i XVIII wieku, w szczególności barokowy obraz Jeana-François de Troy (1732), przedstawiający Wincentego a Paulo przemawiającego przed Pierre-Emmanuelem de Gondi, generałem królewskich galer. Chór zdobią organy z neogotycką obudową, uznane za zabytek historii, wykonane przez słynnego paryskiego twórcę Aristide Cavaillé-Coll w 1866 r. oraz współczesne meble liturgiczne autorstwa rzeźbiarza sztuki.