Espigueiros de Lindoso

Spichlerze w Lindoso to kamienne konstrukcje wzniesione głównie w XVIII i XIX wieku, zlokalizowane na zboczu wzgórza, niedaleko zamku, w obrębie wspólnej, wydzielonej eiry (przestrzeni służącej do prac związanych z obróbką ziarna). Każdy espigueiro stoi na podwyższeniu (na filarach, by uniemożliwić dostęp gryzoniom) i posiada pionowe szczeliny w ścianach bocznych, które umożliwiają wentylację ziarna, chroniąc je przed wilgocią. Część tych spichlerzy wciąż bywa używana przez lokalne rodziny do przechowywania kukurydzy, co pokazuje praktyczny i kulturowy wymiar tej tradycji, a ich obecność stanowi także element dziedzictwa architektury wiejskiej regionu.