Iglesia de Santa María de Carmona

Jest to najwspanialszy przykład architektury sakralnej Carmony. Został zbudowany na miejscu starego głównego meczetu, z którego do dziś zachował się dziedziniec ablucyjny. Prawdziwe znaczenie tego kompleksu architektonicznego leży w świątyni chrześcijańskiej, pomyślanej według formalnych i konstrukcyjnych wzorców gotyckiej katedry w Sewilli. Świątynia ma plan halowy, z trzema nawami i kaplicami umieszczonymi pomiędzy bocznymi przyporami. Budowę przeprowadzono w dwóch fazach w XV i XVI wieku. W pierwszym przypadku podniesiono sekcje od stóp do chóru, wykorzystując język i estetykę gotycką; W drugiej fazie ważną rolę odegrał Diego de Riaño, nadając wyraźnie renesansową estetykę sekcjom sięgającym głowy. Z okresu baroku zachowały się Puerta del Sol i kaplica sakramentalna. Pod koniec XIX wieku przeprowadzono szereg reform, które nadały kościołowi obecny wygląd. Prace nad wieżą rozpoczęto w XVI wieku, a ukończono w XIX wieku. Kapitel i zegar zostały podarowane przez Carlota Quintanilla.