Kaplica Agios Panteleimonas

Na niewielkim wzgórku wznosi się kaplica Agios Panteleimonas – skromna, a zarazem niezwykle malownicza świątynia prawosławna, harmonijnie wpisana w otaczający krajobraz. Poświęcona jest świętemu Pantelejmonowi, który w tradycji prawosławnej uznawany jest za patrona chorych oraz lekarzy. Z tego względu miejsce to ma dla mieszkańców wyspy szczególne znaczenie nie tylko religijne i symboliczne, lecz także emocjonalne – stanowi przestrzeń modlitwy, nadziei i refleksji, a jednocześnie punkt widokowy sprzyjający wyciszeniu i kontemplacji. Ciekawostką wyspy Skiros są koniki skyryjskie — niewielka, pierwotna rasa koni wywodząca się właśnie z tego miejsca. Ich zagrodę można zobaczyć poniżej kaplicy, co dla wielu odwiedzających stanowi miłe i nieoczekiwane urozmaicenie spaceru. Konie te uznawane są za jedną z najstarszych ras koni w Europie i stanowią niezwykle cenny element greckiego dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. Najbardziej charakterystyczną cechą koni skyryjskich jest ich niewielki wzrost — zazwyczaj osiągają od 95 do 110 cm w kłębie. Wyróżniają się krępą, zwartą sylwetką, stosunkowo dużą głową, krótką szyją oraz mocnymi, odpornymi nogami zakończonymi twardymi kopytami, idealnie przystosowanymi do skalistego, surowego terenu wyspy. Gęsta, często falista grzywa i ogon nadają im charakterystyczny, nieco dziki wygląd. Najczęściej spotyka się osobniki o umaszczeniu gniadym, karym lub myszatym, rzadziej kasztanowatym. Konie skyryjskie słyną z wyjątkowej odporności, niewielkich wymagań żywieniowych oraz zdolności przetrwania w trudnych warunkach środowiskowych. Choć ze względu na rozmiary bywają mylone z kucami, formalnie zaliczane są do koni. W przeszłości odgrywały istotną rolę w codziennym życiu mieszkańców wyspy, służąc jako zwierzęta juczne i robocze w rolnictwie. Obecnie ich znaczenie ma przede wszystkim wymiar kulturowy, edukacyjny i symboliczny. Stanowią jedną z wizytówek Skiros oraz żywe świadectwo dawnego, harmonijnego współistnienia człowieka z naturą. Niestety rasa ta jest zagrożona wyginięciem, dlatego prowadzone są działania ochronne, w tym programy hodowlane i tworzenie rezerwatów. Ich celem jest zachowanie tej unikatowej populacji dla przyszłych pokoleń oraz podkreślenie znaczenia ochrony lokalnych ras i bioróżnorodności.