Klasztor OO. Bernardynów w Leżajsku

Początki klasztoru sięgają I poł. XVII w. Wybudowany został dla sprowadzonych staraniem biskupa przemyskiego Macieja Pstrokońskiego w 1608 roku bernardynów. Zespół klasztorny wzniesiony w miejscu, gdzie według tradycji miała ukazać się Michałowi Piwowarowi vel Tomaszowi Michałkowi Matka Boska ze św. Józefem. Pierwotnie tu gdzie teraz stoi bazylika był drewniany kościół z 1594 roku, a wcześnie kapliczka ufundowana przez Reginę Pisarkę vel Piekarską w 1592. W roku 1675 kościół otoczono wysokim murem, aby chronić go przed najazdami tatarskimi. Kościół jest wczesnobarokowy, trójnawowy, w typie bazyliki z dobudowanymi w XVIII w. kruchtami oraz piętrową dobudówką przy prezbiterium od południa. Wewnątrz barokowy ołtarz główny datowany jest na 1637 rok. Cenne jest rokokowe tabernakulum z około 1755 roku, wykonane zapewne przez Antoniego Osińskiego oraz ambona XVII wieku.