Kolegiata Świętego Krzyża i św. Bartłomieja we Wrocławiu

Gotycka kolegiata położona jest we Wrocławiu przy Placu Kościelnym, na Ostrowie Tumskim. Fundatorami świątyni mieli być książę Henryk IV Prawy lub z łaciny Probus i biskup wrocławski Tomasz II Zaremba, jednak żaden z nich w końcu nie dożył budowy kolegiaty i ostatecznie powstała ona z fundacji biskupa Nankiera. Budowa ruszyła w 1288 roku, a prace trwały aż do roku 1350. Kościół jest dwukondygnacyjny wybudowany z cegły i jest konstrukcji halowej na planie krzyża. Kościół ma 66 m długości, 44 m szerokości a wysokość naw wynosi 19 m. Dwie wieże znajdują się w narożach między halą a transeptem, jednak tylko południowa, wyższa została w pełni ukończona i posiada iglicę o wysokości 69 m. Wewnątrz górnego kościoła zachował się tympanon fundacyjny z ok 1350 roku. Funkcję ołtarza głównego pełni pentaptyk z Przecławia. Po zachodniej stronie kościoła stoją 48-głosowe organy, zbudowane oryginalnie przez firmę Sauer z Frankfurtu n. Odrą, natomiast na zachodniej emporze znajdują się zabytkowe 10-głosowe organy, dzieło Franza Luxa z Lądka Zdroju.