Kościół św. Rozalii w Suszu

Kościół św. Rozalii w Suszu powstał w latach 1904–1905, w okresie dynamicznego rozwoju miejscowej społeczności katolickiej. Wzrost liczby wiernych sprawił, że dotychczasowe warunki przestały być wystarczające, dlatego po erygowaniu parafii w 1902 roku rozpoczęto starania o budowę własnej świątyni. Projekt kościoła opracował gdański architekt Gebhard, natomiast uroczystej konsekracji dokonał biskup warmiński Augustyn Bludau.

Świątynię wzniesiono na ówczesnych obrzeżach miasta, na tzw. przedmieściu prabuckim. Zwraca uwagę nietypowe usytuowanie budynku — fasadę skierowano w stronę dzisiejszej ul. Słowiańskiej, dzięki czemu kościół harmonijnie wpisał się w rozwijającą się zabudowę miejską i stał się ważnym elementem krajobrazu Susza.

Kościół jest cennym przykładem architektury neogotyckiej, niezwykle popularnej na przełomie XIX i XX wieku. Charakterystyczne ostrołukowe okna, smukła bryła oraz bogate detale architektoniczne nadają mu wyjątkowy, monumentalny charakter. Również wnętrze świątyni utrzymano w stylistyce neogotyckiej, co podkreśla spójność całego założenia i tworzy atmosferę sprzyjającą skupieniu oraz modlitwie. Dziś kościół św. Rozalii pozostaje nie tylko ważnym miejscem kultu religijnego, ale także jednym z istotnych zabytków miasta i świadectwem jego historii.