Latarnia Morska Angelochori

Znajduje się na skraju przylądka zwanego Μεγάλο Έμβολο („Wielki Zamek / Wielki Wypustek”) znanego też jako Kara-Bournou. Została zbudowana w 1864 roku przez francuską firmę (Franco-Ottomańską) na zlecenie władzy osmańskiej. Wysokość wieży latarni wynosi 10,5 metra, natomiast wysokość światła nad poziomem morza (wysokość „ogniskowa”) to 32 metry. Światło jest biało-czerwone, co 10 sekund zmienia się (cykl sygnału). W początkowym okresie używano paliwa naftowego. Ze względu na strategiczną lokalizację przy wejściu do Zatoki Tesalońskiej był częścią systemu umocnień. W latach okupacji (II wojna światowa) Niemcy przekształcili ten obiekt w punkt obronny / stanowisko wielo­lufowe (polowy bunkier), co doprowadziło do uszkodzeń w czasie działań wojennych. Po wojnie, w 1948 r., latarnia została odbudowana i przywrócona do działania. Latarnia bywa dostępna dla zwiedzających przy okazji specjalnych wydarzeń (np. Dni Morza).