Mănăstirea Bascovele

Mănăstirea Bascovele to prawosławny żeński klasztor położony w miejscowości Ursoaia, w gminie Cotmeana, około 25 km na północny zachód od Pitești, w rumuńskim okręgu Argeș. Został założony w 1695 roku przez comisa Șerbana Cantacuzino, który spełnił w ten sposób obietnicę daną Bogu po narodzinach długo wyczekiwanej córki Marii. Jej dalsze losy skłoniły go do wypełnienia ślubu poprzez ufundowanie monasteru dla zakonnic. Klasztor został poważnie zniszczony przez trzęsienia ziemi w latach 1829 i 1838, jednak w 1843 roku został odbudowany dzięki wsparciu Stefana Nicolau i jego żony Platonidy. Wówczas do pierwotnego wezwania „Intrarea în Biserică a Maicii Domnului” (Wprowadzenie Matki Bożej do Świątyni) dodano dwa kolejne: Narodzenie oraz Zaśnięcie Matki Bożej. W 1869 roku świątynia została uszkodzona przez uderzenie pioruna, który zniszczył dachy – odbudowę przeprowadzono jeszcze w tym samym roku. W 1883 roku klasztor został zlikwidowany, a cerkiew przekształcono w świątynię parafialną dla okolicznej ludności. W 1932 roku, z inicjatywy biskupa Nichity Dumy, podjęto działania na rzecz przywrócenia życia monastycznego. Rozpoczęto wówczas prace renowacyjne, które trwały do 1950 roku. W tym czasie wykonano nową polichromię wnętrza autorstwa Theodora Petrescu – Tutana z miejscowości Tutana, zastępując zniszczone malowidła z 1869 roku. Między 1959 a 1962 rokiem działalność monastyczna została ponownie przerwana – klasztor zamieniono w ośrodek opieki dla osób niepełnosprawnych, co doprowadziło do zaniku życia zakonnego. Po upadku komunizmu, w 1991 roku, wspólnota została reaktywowana i od tego czasu klasztor funkcjonuje nieprzerwanie. Od około 2015 roku przełożoną jest siostra Petronia Dobrescu, wcześniej związana z Mănăstirea Robaia. Kompleks klasztorny obejmuje: cerkiew, budynki klasztorne (chilii), zabudowania gospodarcze, dzwonnicę‐bramę oraz mur obronny z bramą dzwonniczą. Cerkiew zbudowana jest z cegły, ma plan krzyża i trzy wieżyczki: jedną większą centralną i dwie mniejsze nad przedsionkiem. Przed wejściem znajduje się otwarty, filarowy przedsionek (pridvor), wsparty na sześciu kolumnach. Wnętrze cerkwi zdobi fresk autorstwa Theodora Petrescu, wykonany w latach 1948–1950. Wspólnota monastyczna kontynuuje tradycje rękodzielnicze – zajmuje się tkactwem, haftem i szyciem – podtrzymując samowystarczalność gospodarczą, która była charakterystyczna dla klasztoru od czasów jego XX-wiecznej odnowy.