Monasterio de La Encarnación de Osuna

Budowę budynku ukończono w 1549 roku, a jego pierwotnym przeznaczeniem był Szpital Wcielenia Syna Bożego. W 1612 roku zajęli go jezuici, a w 1626 roku IV księżna Osuny założyła na miejscu starego szpitala klasztor, którym miały zarządzać zakonnice Królewskiego i Wojskowego Zakonu Miłosierdzia. Fasada wykonana jest z cegły, wejście ujęte jest pilastrami i zakończone jest rozdzielonym naczółkiem. Wnętrze kościoła jest jednonawowe, nakryte sklepieniem kolebkowym z otworami. Ołtarz główny jest barokowy, a w głównej niszy wyróżnia się rzeźba Matki Boskiej Miłosiernej. Przez kościół przechodzimy na patio. Patio otoczone jest cokołem z sewilskich płytek z XVIII wieku, na których można zobaczyć sceny biblijne, pięć zmysłów, cztery pory roku, motywy uliczne i zakonnice modlące się w chórze. Można także zobaczyć sceny polowań i walk byków. Większą część wnętrza krużganka przekształcono w muzeum, rozmieszczone wokół głównego krużganka. Muzeum składa się z 4 pomieszczeń, w których eksponowana jest ważna kolekcja Dzieciątka Jezus, wyrobów złotniczych i ważnych dzieł sztuki wizualnej. Jeśli chodzi o wypieki, można kupić pączki, ciasta, bułeczki migdałowe, kulki kokosowe, kolumbijskie przekąski, San Ramón yemas (z migdałów) i angel sighs (z marcepana).