Opera Wrocławska

We Wrocławiu, przy ulicy Świdnickiej 35 w pięknym gmachu zaprojektowanym przez Carla Ferdinanda Langhansa i wzniesionym w latach 1839–1841 mieści się dziś Opera Wrocławska. Tradycje operowe we Wrocławiu sięgają pierwszej połowy XVIII wieku, kiedy to miasto odwiedzały teatry wędrowne i trupy operowe. Już w 1727 roku w mieście powstał Teatr Miejski przekształcony potem w Teatr Królewski we Wrocławiu.

W obecnym budynku też początkowo działał teatr miejski, na operę przekształcono go dopiero na przełomie XIX/XX wieku. Opera miała w tamtych czasach nowoczesną scenę z widownią na 1600 miejsc. Potem jeszcze kilkukrotnie przebudowywano gmach opery. Podczas odbudowy po uszkodzeniach z II wojny światowej z przyczyn politycznych usunięto z fasady popiersia artystów niemieckich: Beethovena, Goethego, Mozarta i Schillera oraz skuto freski Schmidta z zewnętrznej ściany. Natomiast wygląd obecny opera zyskała po przebudowie w latach 1997-2006.

Wewnątrz gmachu zachowało się wiele oryginalnych zdobień, w tym plafon z portretami kompozytorów i główny żyrandol, który został przerobiony z gazowego na elektryczny, oraz loża cesarska. Wiele elementów pokrywa złoto, których łączna powierzchnia wynosi 10 tysięcy m². Natomiast powierzchnia kryształowych luster zdobiących wnętrza zajmuje około 200 m². Warto na koniec dodać, że Wrocławska Opera gościła takie sławy jak: Władysław Mierzwiński, Marcelina Sembrich-Kochańska, Apolinary Kątski, Richard Wagner, Richard Strauss, Wilhelm Furtwängler, Niccolò Paganini, Karol Lipiński, Anton Rubinstein, Ferenc Liszt i Henryk Wieniawski.