Ośrodek Ochrony Żółwia Błotnego

Od 1998 roku w Poleskim Parku Narodowym działa Ośrodek Ochrony Żółwia Błotnego, realizujący jeden z najważniejszych programów ochrony tego gatunku w Polsce. Pracownicy parku monitorują miejsca składania jaj, zabezpieczają zagrożone lęgi, przenosząc je do specjalnych inkubatorów, a następnie odchowują część młodych osobników. Po osiągnięciu odpowiedniego etapu rozwoju żółwie są wypuszczane do starannie wybranych zbiorników wodnych, gdzie mają większe szanse na przeżycie.

Poleski Park Narodowy stanowi jedną z najważniejszych ostoi żółwia błotnego (Emys orbicularis) – jedynego gatunku żółwia występującego naturalnie w Polsce. Rozległe torfowiska, bagna, podmokłe łąki oraz płytkie zbiorniki wodne tworzą tu idealne warunki do życia i rozmnażania, dzięki czemu na terenie parku występuje jedna z największych krajowych populacji tego rzadkiego gada.

Żółw błotny wyróżnia się ciemnym, oliwkowo-czarnym pancerzem ozdobionym drobnymi żółtymi plamkami. Dorosłe osobniki osiągają zwykle do 25 cm długości i ważą około 1 kg. Choć często kojarzone są z powolnym trybem życia, w wodzie poruszają się bardzo sprawnie i zręcznie. Chętnie wygrzewają się na nasłonecznionych pniach drzew lub kępach roślin, a zimę spędzają w stanie hibernacji, zakopane w mule na dnie zbiorników.

Okres rozrodczy przypada głównie na maj i czerwiec. Samice składają wówczas od kilku do kilkunastu jaj, najczęściej około 10–12. Po 70–100 dniach inkubacji wykluwają się młode żółwie, które początkowo są niewiele większe od monety pięciozłotowej. Dla wielu z nich największym wyzwaniem jest bezpieczne dotarcie z miejsca wyklucia do najbliższego zbiornika wodnego. Aby zwiększyć ich szanse na przeżycie, pracownicy parku aktywnie wspierają młode osobniki i prowadzą działania ochronne, które przyczyniają się do odbudowy populacji tego cennego gatunku.

Dzięki wieloletniej pracy specjalistów oraz odpowiedniej ochronie siedlisk żółw błotny ma szansę przetrwać w polskiej przyrodzie. Poleski Park Narodowy odgrywa w tym procesie kluczową rolę, będąc nie tylko miejscem ochrony gatunku, ale także ważnym ośrodkiem edukacji przyrodniczej.