Park w zespole pałacowo-parkowym Branickich

Park usytuowany jest w północno-zachodniej części Choroszczy. Teren parku zajmuje obecnie pow. ok. 26 ha, od zachodu ograniczony rzeką Horodnianką, od północy polami, od wschodu ogródkami działkowymi, od południa - boiskiem i terenem szpitalnym. W poł. XVIII w. majątek Choroszcz w drodze dziedziczenia otrzymał Jan Klemens Branicki, który wzniósł na północnym skraju miejscowości swoją letnią rezydencję. W latach 1748-1756 trwały prace nad przekształceniem ogrodu. Na końcu głównej osi widokowej usypano okrągłe, obwiedzione szpalerem wzgórze, na którym zbudowano pawilon. Park ozdobiony był altanami, rzeźbami, bramkami, architekturą ogrodową. W zach. części parku urządzono ogród włoski. Mieściły się tam także sadzawki i basen z kaskadą. Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808 r. rozpoczął się upadek świetności rezydencji. W latach 20. XIX w. majątek został wydzierżawiony, założono tam manufakturę włókienniczą. Od lat latach XX w. park użytkuje Muzeum Podlaskie. Spacerując dzisiaj, po tym trochę zapomnianym miejscu, można odczuć rozmach i kunszt jakim otaczała się arystokracja. Park choć nie do końca zadbany robi wrażenie.