Plac Solny we Wrocławiu

Plac Solny to po wrocławskim rynku głównym chyba najczęściej odwiedzane przez turystów miejsce we Wrocławiu. Jako rynek pomocniczy został już wytyczony w 1242 roku i znajduje się na południowy zachód od rynku głównego. Pierwotnie plac nazywał się Targiem Polskim, potem Rynkiem Solnym by w końcu zostać Placem Solnym. W 1827 roku na placu postawiono pomnik feldmarszałka Blüchera, a plac przemianowano na Blücherplatz. Do Placu Solnego wrócono po II wojnie światowej, a wspomniany pomnik zburzyli jeszcze Niemcy.

Plac otaczają piękne stare kamieniczki i okazałe gmachy. Najciekawsze to gmach Starej Giełdy projektu Carla Ferdinanda Langhansa z 1822 roku, dawny dom towarowy z pocz. XX w., budynek dawnej apteki Pod Murzynem i barokowy Dom Oppenheimów z około 1700 roku. Plac Solny kojarzony jest też z targiem kwiatowym, który działa tu od lat.

Jako ciekawostkę należy dodać, że pod placem znajduje się wielki schron z II wojny światowej. Powstał on według projektu Richarda Konwiarza i mógł pomieścić 300 osób na powierzchni 1000 m². Posiadał on nawet własne toalety i kanalizację, od niedawna udostępniony jest do zwiedzania.