Podcieniowy dom Mennonitów w Nowej Cerkwi

Mennonici to wyznanie zaliczane do protestantyzmu, powstałe w roku 1539 w Holandii. Jest jednym z nurtów anabaptyzmu, nazwę wywodzi od swego założyciela – Menno Simmonsa. W Polsce Mennonici osiedlali się, między innymi, na Żuławach w Dolinie Dolnej Wisły oraz w Kazuniu koło Warszawy, na terenach dotychczas niezamieszkanych, dając początek tzw. kolonizacji olęderskiej. Byli pracowici, wykazywali się kunsztem w osuszaniu bagien. W Nowej Cerkwi zachował się ich dom podcieniowy zbudowany w 1820 roku przez Petera Langa dla Petera Conrada. Jest to ryglowa konstrukcja drewniana, stojąca na ceglanej podmurówce. Ryglową wystawkę umieszczoną od frontu, wspiera 6 drewnianych kolumn. Nad nimi oraz wokół budynku biegnie pas profilowanego gzymsu. Dom dodatkowo wyróżnia się bogatą stolarką drzwiową, licznymi detalami i nadprożem z podpisem budowniczego.