Południowy mur obronny i wieża miasta - Sozopol

System fortyfikacji Sozopola ma niezwykle długą historię, sięgającą czasów antycznych, kiedy miasto znane było jako Apollonia Pontyjska. Pierwsze mury obronne wzniesiono tu już w VI–V wieku p.n.e., aby chronić mieszkańców przed atakami zarówno od strony morza, jak i lądu. Obecnie widoczna Południowa ściana z charakterystyczną wieżą stanowi rezultat licznych przebudów, przeprowadzanych od okresu rzymskiego aż po średniowiecze (IV–XIV w.). Zachowany fragment muru ma około 80 metrów długości i miejscami sięga kilku metrów wysokości. Najbardziej wyróżnia się okrągła kamienna wieża, która niegdyś pełniła funkcję strażniczą i umożliwiała kontrolę nad portem oraz okolicznymi wodami Morza Czarnego. Konstrukcja muru wykonana jest z dużych, starannie obrobionych bloków kamiennych, spojonych zaprawą wapienną. Charakterystyczny dla bizantyjskiego stylu budownictwa układ cegieł i kamienia – tzw. opus mixtum – nadaje mu solidność i niepowtarzalny rytm architektoniczny. Dziś fortyfikacje te stanowią jedno z najcenniejszych świadectw historii Sozopola. Ich surowa forma i malownicze położenie nad brzegiem morza przypominają o dawnej potędze Apollonii Pontyjskiej – miasta, które przez wieki było ważnym ośrodkiem handlu, kultury i obrony na wybrzeżu Tracji.