Porte de Belfort - Neuf-Brisach

Fasada została zaprojektowana przez Julesa Hardouina-Mansarda i nieco zmodyfikowana w celu lepszego dopasowania do muru kurtynowego przez Tarade'a, dyrektora fortyfikacji w Alzacji, w 1699 r. Od 1702 r. I piętro pawilonu bramnego służyło jako mieszkanie dla. Wówczas mieszkanie zajmowali jednocześnie adiutant i zastępca adiunkta placówki. W 1792 roku wydział inżynieryjny przeniósł się na parter, a kierownik inżynierii i jego zastępca na pierwsze piętro. Sytuacja ta trwała do 1940 roku. Od 1940 do 1945 roku Brama Belfort służyła jako mieszkanie dla Zahlmeistera (oficera płatniczego) i jego biura. Wpisana na listę zabytków w 1962 r., od 1957 r. w 2 pomieszczeniach na parterze mieści się muzeum miejskie. Od 1704 roku bramę Belfort połączono estakadami z obiektami zewnętrznymi oraz z drogą Weckolsheim. W 1722 roku zastąpiono je mostami stojącymi. W 1773 roku, znajdujące się w stanie ruiny, zostały rozebrane przez Le Boeufa, głównego inżyniera tego miejsca, na polecenie Lucé, komendanta Alzacji. Od tego dnia Porte de Belfort nie komunikuje się już ze światem zewnętrznym za pomocą mostów. Renowacja w 1976 r. (ocynkowanie, pokrycie dachowe) i od 1981 r. do 1983 r. (okna, dach, elewacja i wały).