Puente de las Delicias i Alfonso XIII de Sevilla

Zaprojektowali go hiszpańscy inżynierowie budowlani Leonardo Fernández Troyano i Javier Manterola Armisen na potrzeby przygotowań do Wystawy Światowej w Sewilli w 1992 roku. Ruchome mosty nad dokiem Alfonso XIII, oddane do użytku w tym samym roku, umożliwiły żeglugę w górę rzeki Gwadalkiwir i połączenie handlowej części portu z dokami miejskimi. Most zwodzony o podwójnej konstrukcji stał się częścią obwodnicy miejskiej María Auxiliadora-Los Remedios, łączącej obie strony portu. Według Mopu rozwiązanie to pozwoliło uporać się z korkami w tym rejonie w latach poprzedzających Wystawę Światową. Drugi most, kolejowy, umożliwiał dostęp do prawego brzegu portu, który został wyłączony z użytku po rozebraniu torów od strony Plaza de Armas. Główną konstrukcję mostów Delicias tworzą dwa betonowe pale, połączone cementem z palami w kształcie okrętu, na których podparte są metalowe pokłady obu mostów na różnych wysokościach. Znajdują się tam przeciwwagi oraz elementy elektryczne i hydrauliczne, umożliwiające obsługę mostów. Oba obiekty mają rozpiętość przęsła centralnego wynoszącą 56 metrów, dwa przęsła boczne o rozpiętości 42 metrów i jedno przęsło boczne o rozpiętości 18 metrów, przy czym szerokość odcinka drogowego wynosi 27,20 metra, a odcinka kolejowego 6,40 metra.