Smardonės source

Na obrzeżach parku Likėnai znajduje się źródło krasowe Smardonė, które jest początkiem rzeki Tatula. Największa średnica zagłębienia źródła to 18,3 m. Przepływ wiosenny nie jest stały, waha się od 130 do 540 l/s, a w bardzo suchym roku może wynosić zero. Ponieważ woda pochodzi ze skał krasowych Tatuli, ma gorzki smak i wydziela gazowy zapach siarkowodoru. Całkowita mineralizacja wody sięga prawie 1,9 g/litr. O wykorzystywaniu źródła Smardońskiego do celów leczniczych po raz pierwszy wspomniano w 1587 r. w rękopiśmiennym dokumencie przechowywanym obecnie w Archiwum Centralnym w Wilnie. Jest to dawne źródło krasowe, które w 1985 roku stało się zabytkiem hydrogeologicznym. Ze względu na konsystencję siarki w wodzie nie nadawała się do gotowania i prania, dlatego ludzie odkryli jej właściwości lecznicze. Woda do leczenia wykorzystywana jest już od XVI wieku. Wielokrotnie analizowano skład chemiczny wody ze źródła Smardonė oraz przydatność do celów leczniczych: pierwszą analizę składu chemicznego wody wykonał w 1816 roku znany w tym czasie fizyk, chemik T. Grotthuss, później skład chemiczny wody mineralnej był badany również przez innych znanych naukowców. Creative Commons: SUJIRENas