Stacja Ratownictwa Morskiego (czerwona szopa) Karwia

Kolejna z "czerwonych szop" zaliczona . Jednak ta jest dość wyjątkowa bo nadal służy ratownikom . Budynek zajmują ochotnicy z OSP Karwia sekcja wodna. "...W Ustce w 1867 roku postała tzw. Czerwona Szopa. Wcześniej po wschodniej i zachodniej stronie portu powstały dwie drewniane bazy ratownicze ze sprzętem do ratowania załóg statków wyrzuconych na mieliznę. Ze względu na dużą ilość akcji ratowniczych w roku 1887, dzięki funduszom pracowników poczty i telegrafu, bazę przebudowano i zastąpiono murowaną. Inicjatywa ta miała na celu uczczenie 90-tej rocznicy urodzin cesarza Wilhelma I. W związku z dużą liczbą katastrof morskich, wzdłuż całego pomorskiego wybrzeża co kilkanaście kilometrów sukcesywnie powstawały podobne stacje ratownicze. W okresie pomiędzy pierwszą a drugą wojną światową, pomimo posiadanego przez państwo Polskie dostępu do morza, skromnej floty handlowej i rybackiej oraz dużego portu morskiego w Gdyni, ratownictwo morskie praktycznie nie istniało. Co prawda przejęto na polskim wybrzeżu stacje ratownictwa brzegowego będące wcześniej własnością niemieckiego towarzystwa do ratowania rozbitków morskich, ale były to obiekty wyposażone jedynie w łodzie wiosłowe, które nie były w stanie zapewnić skutecznej ochrony ratowniczej. Organizację i stan ratownictwa morskiego z tego okresu na polskim wybrzeżu najlepiej obrazuje wykaz stacji ratowniczych przedstawiony poniżej (sporządzony wg. Cz I „Spisu latarń i sygnałów nawigacyjnych” z 1938 roku): Karwia na wydmie przed wsią, położona w pozycji: szer. 54°50’ N i długość 018°14’ E; znajdowała się w murowanym budynku (szopa) z czerwonej cegły –wyposażenie tej stacji na dłuższy czas zostało odroczone. Władysławowo w pozycji 54°43’ N i długość 018°25’E – stacja w budowie Jastarnia na wydmie koło wioski, położona w poz. szer.54°43’N i długość 018°41 E, stacja posiadała jedną łódź ratowniczą wiosłową z podwoziem oraz jeden aparat rakietowy. Zasięg rakiety około 400 m..." https://sar.gov.pl/pl/rys-historyczny