Uniwersytet Warszawski

Polski publiczny uniwersytet założony 19 listopada 1816 w Warszawie przez Komisję Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Współcześnie UW jest największym, najlepszym i jednym z najstarszych uniwersytetów w Polsce. W listopadzie 1816 roku Stanisław Kostka Potocki kierownik Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Stanisław Staszic przedstawili Imperatorowi Wszechrosyjskiemu Aleksandrowi I projekt utworzenia Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, który przychylił się do inicjatywy aprobując ją. W 1830 roku Imperator Wszechrosyjski Mikołaj I przemianował uczelnię na Uniwersytet Królewsko-Aleksandrowski. Po upadku powstania listopadowego, w którym uczestniczyło wielu studentów, uniwersytet został zlikwidowany. W 1857 roku w Warszawie otwarto Akademię Medyko-Chirurgiczną, która składała się z dwóch wydziałów . W 1862 akademia stała się częścią Szkoły Głównej Warszawskiej. Szkołę zamknięto 5 lat po spacyfikowaniu powstania styczniowego. W 1870 roku w miejsce zlikwidowanej SGW otwarto Cesarski Uniwersytet Warszawski z wykładowym językiem rosyjskim. W trakcie I wojny światowej uniwersytet został przeniesiony do Rostowa nad Donem, gdzie do końca lipca 1917 roku działał jako „Cesarski Uniwersytet Warszawski w m. Rostowie nad Donem”. Uczelnia została następnie przekształcona postanowieniem Rządu Tymczasowego w Uniwersytet Doński. Jesienią 1915 gen. Hans von Beseler utworzył polskojęzyczny Uniwersytet Warszawski i nadał mu statut. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 Senat UW zmienił nazwę uczelni na Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W październiku 1937 roku rektor Włodzimierz Antoniewicz wydał zarządzenie porządkowe wprowadzające na uczelni getto ławkowe, tj. obowiązek zajmowania przez studentów pochodzenia żydowskiego wyznaczonych miejsc w salach wykładowych. W roku akademickim 1938/39 nie przyjmowano Żydów na wydziały farmacji i weterynarii. W trakcie II wojny światowej i okupacji polskie uczelnie były zamknięte. Zbiory i wyposażenie wielu pracowni UW zostały wywiezione do Niemiec, a budynki uniwersytetu przekształcono częściowo w koszary żandarmerii. Pomimo zakazów okupanta i groźby kary śmierci wielu wykładowców prowadziło zajęcia ze studentami w mieszkaniach prywatnych. W ten sposób powstała rozbudowana struktura tajnego nauczania, stanowiąca część polskiego ruchu oporu. Po wojnie powrócono do nazwy Uniwersytet Warszawski i 16 grudnia 1945 roku zajęcia rozpoczęło ponad 4000 studentów. Uniwersytet Warszawski był za czasów PRL ważnym ośrodkiem opozycyjnym. W 1980 utworzono Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, które początkowo mieściło się w Pałacu Kazimierzowskim.