Wyspy Świętych Iwana i Petera

Z portu w Sozopolu rozciąga się malowniczy widok na Wyspy Świętych Iwana i Petera. Większa z nich — Wyspa Świętego Iwana (St. Ivan) — zajmuje powierzchnię około 0,66 km², a jej najwyższy punkt wznosi się na wysokość około 33 metrów n.p.m. Tuż obok leży znacznie mniejsza Wyspa Świętego Petera (St. Petar), licząca zaledwie 0,025 km² i osiągająca wysokość około 9–10 metrów. Obie wyspy tworzą wspólnie rezerwat przyrodniczy, stanowiąc nie tylko cenny obszar ekologiczny, lecz także miejsce o wyjątkowym znaczeniu historycznym i kulturowym. Na Wyspie Świętego Iwana w VII–IV wieku p.n.e. istniały osady trackie, a następnie greckie, stanowiące część starożytnego świata Morza Czarnego. W południowej części wyspy zachowały się ruiny klasztoru Św. Jana Chrzciciela (St. John the Baptist), którego początki sięgają V–VI wieku n.e. Archeolodzy odkryli tu fundamenty wczesnochrześcijańskiej bazyliki, fragmenty murów i liczne elementy architektoniczne. Szczególne znaczenie miało odkrycie z 2010 roku — odnaleziono wówczas relikwie św. Jana Chrzciciela, co ponownie zwróciło uwagę świata na to niewielkie, lecz duchowo bogate miejsce. Wyspa Świętego Petera, choć mniejsza, również kryje w sobie ślady dawnych dziejów. Badania sugerują, że niegdyś mogła stanowić część większej wyspy Iwana, zanim oddzieliły ją wody Morza Czarnego. Znalezione tu pozostałości kaplicy oraz fragmenty ceramiki z różnych epok potwierdzają, że była odwiedzana i zamieszkiwana w przeszłości. Dziś obie wyspy pozostają ważnym siedliskiem ptactwa — zarejestrowano tu ponad 70 gatunków ptaków lęgowych. Ich klify i skaliste brzegi są ostoją mew, kormoranów i rybitw, tworząc unikalny krajobraz, w którym natura i historia splatają się w jedno.