Zamek Królewski w Łęczycy

Ufundowany w latach 1357-1367 przez Kazimierza Wielkiego zamek w Łęczycy wybudowano na wzniesieniu otoczonym fosą, zasilaną z rzeki Bzury. Budowla z czerwonej cegły najbardziej kojarzona jest z diabłem Borutą, o związku tego diabła z zamkiem krąży tu wiele legend. Warownia w czasach swojej świetności gościła wielu polskich królów - Władysława Jagiełłę, Kazimierza Jagiellończyka i Zygmunta III Wazę. W 1406 roku spalona przez krzyżaków, dosyć szybko odbudowana ze względu na swoje strategiczne położenie. Jednak w II połowie XV wieku w wyniku wielkiego pożaru znowu popada w ruinę i dopiero po prawie 100 latach przechodzi remont. Następnie w czasie wielu wojen zamek przechodził z rąk do rąk, aż w 1705 roku został całkowicie zdewastowany. Jeszcze w XIX wieku władze pruskie próbowały uratować ruiny, ale im się to nie udało, dzieła zniszczenia dokonali okoliczni chłopi zaopatrując się w ruinach w materiał budowlany. Dobre czasy dla ruiny nastały dopiero po II wojnie światowej, kiedy we władanie wzięli go harcerze,  w 1964 roku przystąpiono do częściowej rekonstrukcji. Obecnie zamek jest siedzibą tutejszego muzeum i można go zwiedzać. Muzeum otwarte jest dla zwiedzających w sezonie turystycznym, czyli od 1 maja do 30 września, od wtorku do piątku w godzinach od 10 do 17. W soboty, niedziele i święta od godziny 11 do 17. Zaś w piątki wstęp na wystawy stałe jest bezpłatny.